Verhaal van een moeder

“Tot mijn twaalfde ging ik mee naar de kerk, omdat het ‘moest’. Daarna heb ik er eigenlijk heel weinig mee gedaan, totdat ik mijn eerste kind kreeg. Zijn geboorte was voor mij zo’n wonder dat ik dacht: er moet toch íets zijn.’’ Wies Mom, getrouwd en moeder van vier kinderen ging zoeken en door de weg die zij met haar gezin aflegde, is het geloof steeds meer voor haar gaan betekenen. “Ik ging de kinderbijbel met ze lezen en merkte dat als ik de dag begon met gebed, alles veel rustiger verliep, ondanks de drukte van de kleine kinderen om me heen.”

Op een aantal momenten heeft Wies heel duidelijk gemerkt dat God zorgde voor haar gezin. “Eén van onze kinderen heeft wekenlang op de intensive care gelegen. Naast een driedubbele longontsteking had ze een klaplong. Die moest binnen tien dagen ‘terugklappen’ om verkleving te voorkomen. De artsen vreesden voor haar leven.”

Door de grote zorgen kon Wies zich eigenlijk niet meer tot God richten, maar inmiddels had ze meerdere gelovige gezinnen leren kennen die voor haar zieke dochter baden. Wies: “Mijn dochter mocht drie weken thuis komen aansterken en daarna moest ze terug naar het ziekenhuis. Vanwege de verklevingen moest één van haar longen verwijderd worden. Er zat niets anders op”. Een week voor de operatie begon haar dochter ’s avonds hard te huilen. Wies: “Ik weet niet waarom, maar ik dacht: volgens mij is haar long teruggeklapt.” Een paar dagen later werd dit bevestigd door de arts. Wies: “Het was voor hem een wonder. Hij had nog nooit gehoord of meegemaakt dat een long die bijna twee maanden lang ingeklapt was geweest níet verkleefd was en weer gewoon kon functioneren. Mijn dochter is helemaal genezen.”

Wies en haar gezin hebben altijd veel steun gehad aan het gebed en bijeenkomsten met andere gelovige gezinnen. Daarnaast zijn er in Limburg diverse groepjes moeders die samen bidden voor hun kinderen en sinds enige tijd ook groepjes vaders die dit doen.

Voor meer info: mail Biddende Moeders

     
     
     
     
     
Susteren-Echt